جزیره اپستین و از دست رفتن کنترل روایت‌ها

✍️سارا فلاحی
دیشب در حال تورق دوباره کتاب شرق شناسی “ادوارد سعید” نویسنده فلسطینی بودم که روایت ساختگی غرب از اسلام و مسلمانان را از هم پاشید.

ادوارد سعید بسیار هنرمندانه نشان داد که «شرق» ( خاورمیانه ، آسیا و شمال آفریقا) یک واقعیت عینی کشف‌شده توسط محققان نیست ، بلکه یک داستان ساختگی توسط غرب است و غرب می خواهد در این روایت دروغین ، برتری خودش را به تصویر بکشد.

غرب، مخصوصا از سال ۱۳۴۵ و بعد از جنگ جهانی دوم تا کنون خود را به عنوان پرچمدار حقوق بشر و حاکمیت قانون معرفی کرده و بسیاری از جنگ های خانمان برانداز، تحریم های ظالمانه و کودتاهای ضد مردمی را در پوشش حمایت از حقوق بشر و در لوای صدور دموکراسی راهبری نموده و سایر ملت ها خصوصا مسلمانان را به عنوان “دیگری” جلوه داده است و تلاش نموده این “دیگری” را به عنوان موجودی غیرمنطقی، ضد اخلاق، عقب‌مانده و نیازمند کنترل غرب به تصویر بکشد. اما فاجعه جزیره اپستین و حضور سیاستمداران، هنرمندان و دانشمندان و میلیاردهای غربی در پرونده های آن، اقتدار اخلاقی خودخوانده غرب را دچار فروپاشی نمود.

فساد اخلاقی که “جفری اپستین” افشا نمود، تصویر ساختگی غرب از فضیلت و اخلاق غربی را فرو ریخت.

شکستن حصارهای اطراف جزیره فساد نخبگان غربی هر چند جهان را در شوک عجیبی فرو برد اما نشان داد که تمدن ها صرفا از حملات خارجی فرو نمی پاشند آن ها به واسطه تناقضات و ریاکاری های داخلی فاسد می شوند و غرب امروز نه توسط دشمنانش بلکه توسط تناقضات خودش در معرض خطر انقراض قرار گرفته است.

آنچه در پرونده اپستین افشا می شود صرفا رسوایی یک جنایتکار نیست بلکه کالبدشکافی یک سیستم الیگارشیک آهنین و حفاظت شده است که در آن ثروت، قدرت و نفوذ برای محافظت از زامبی های سیاسی و اقتصادی دست به یکی شده اند.

نکته مهم و وجه تراژیک جزیره اپستین این است که همه این جنایت ها نه در سرزمینی شرقی و غیر متمدن بلکه در قلب قدرت و تمدن غرب اتفاق می افتد و محور ظلم های سیستماتیک رهبران غربی، زنان و کودکان بی پناهی هستند که غرب، دفاع از حقوق آن ها را سال هاست در بوق و کرنا کرده است.

پرونده های اپستین نشان می دهد که این قدرت است که مخفیانه دادستان را با مجرم به توافق می رساند و عدالت و قانون به خاطر منافع نخبگان سیاست و اقتصاد، به حالت تعلیق درمی آید.

ویرانگرترین وجه پرونده های “جزیره گناه” این است که در بالاترین حلقه های ثروت و نفوذ و قدرت، شاهد تاراج سازمان یافته ی انسانیت و اخلاق هستیم و سیاستمداران و شاهزاده های غربی که در جلوت از نجات انسان سخن‌می گویند در خلوت، همین انسان فریب خورده را به سیخ شهوت خود می کشند.

پرونده اپستین فروپاشی امپراطوری ریا و دروغ غرب و نظم اخلاقی مقدسی است که سال ها رهبران غربی مردم دنیا را با آن فریب داده اند. حضور بسیاری از مدعیان حقوق بشر و اخلاق و قانون گرایی و مدنیت در جت خصوصی اپستین که رسانه‌ها از آن به عنوان “لولیتا اکسپرس” یاد می‌کنند نشان می‌دهد که دنیای اپستین تا چه حد با ساختارهای قدرت جهانی همپوشانی داشته است.

روایت های تکان دهنده و دلخراش از تجاوز، خشونت جنسی، شکنجه های سادیستی، بیرون کشیدن نوزادان از رحم مادران، قطع کردن پاها با شمشیر، تکه تکه کردن نوزادان با روده های کنده شده و مصرف مدفوع حیوانات در جزیره گناه اپستین، نشان داد که زمان آن رسیده تا غرب از غرور و تبختری که تا کنون با آن سایر ملت ها را منکوب نموده است کوتاه بیاید و امروز دقیقا زمانی است که جهان منکوب شده و به حاشیه رفته، علیه این همه سبعیت و دروغ و ریا، کیفرخواستی تاریخی صادر نماید.

پرونده های اپستین که آخرین بخش آن بیش از سه میلیون صفحه، دوهزار ویدئو و صدوهشتادهزارتصویر که توسط وزارت دادگستری ایالات متحده در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶ تحت قانون شفافیت پرونده های اپستین منتشر شد در نهایت صرفا یک موضوع حقوقی نیست بلکه نشان و نماد فروپاشی روایت ساختگی غرب از تمدن جهانشمول خود است؛ به عبارت دیگر هر چند شرق شناسی ادوارد سعید درباره کنترل روایت هاست افشاگری اپستین دقیقا درباره از دست دادن کنترل روایتهاست!