مهران

بوسه بر زیر پای آسمان

تنور نانوایی گرمای خود را به سحر سرد اسفند می‌بخشید و «طاهر بیرانوندی الوار» سرگرم آماده کردن نان روزانه مردم بود، چند ساعت پیش در صحبت با تنها پسرش از مأموریتی شنیده بود که پیش رو داشت، هنوز آفتاب سر نزده بود که صدای در خانه خبر تلخی با خود آورد، شهادت پسری که چراغ خانواده و امید سال‌های پیری پدر و مادرش بود.