مسجد؛ روایت بیداری از میان شعله ها

✍راضیه صمیم نیا

در قدمت رسانه‌های جهان اسلام، هیچ نهادی به اصالت و قدمت «مسجد» نیست. مسجد پیش از آنکه سازه‌ای از سنگ و کاشی با گنبد و گلدسته باشد، تجسم عینی «قلب محله» و کانون تپنده جامعه است.

تفاوت بنیادین مسجد با ابزارهای مدرنی چون تلویزیون و اینترنت در «روح» جاری در آن است. در روزگاری که رسانه‌های مجازی ارتباطاتی «سرد» و دورادور پدید آورده‌اند، مسجد ​رسانه‌ای گرم در عصر ارتباطات سرد است.

مسجد تنها رسانه‌ای است که بر پایه ارتباط چهره‌به‌چهره و حضورِ انسانی بنا شده است. اینجا مرزهای طبقاتی فرو می‌ریزد؛ شاه و گدا، پیر و جوان در صفوفی واحد، معنای حقیقی برابری را مشق می‌کنند. این کارکردِ «انسان‌ساز»، همان چیزی است که حتی احترام پیروان سایر ادیان را برانگیخته؛ چرا که مسجد نه فقط معبد، بلکه مأمنی برای گره‌گشایی از دردهای مشترک بشری است.

امروز وظیفه رسانه، پژواک دادن به زیستِ مؤمنانه درون مساجد است. مسجدی که برای جوانانش اشتغال می‌آفریند، گره از بختِ دختری برای جهیزیه می‌گشاید، کرسی‌های آزاداندیشی برپا می‌کند و صندوق قرض الحسنه ایجاد می‌کند، نباید در سکوت بماند. اگر ما این شکوهِ انسانی را با زبانِ هنر و رسانه (از پادکست‌های شنیدنی تا روایت‌های تصویری کوتاه) روایت نکنیم، بدخواهان با «روایت‌های وارونه»، ذهن جامعه را تسخیر خواهند کرد. ما مأموریم که زیبایی‌های این سنگر را به زبان نسلِ «دیجیتال» ترجمه کنیم.

حملات ددمنشانه و آتش‌سوزی‌های اخیر در مساجد، بیش از آنکه نشانه قدرت دشمن باشد، گویای هراس آن‌ها از «بیداری» این پایگاه است. آن‌ها می‌خواهند «نقطه اتحاد» مردم را ویران کنند، غافل از آنکه شعله‌های کینه، تنها غبار را از چهره این حقیقت می‌شوید. سنگرِ مسجد با آتش فرو نمی‌ریزد؛ بلکه در میدانِ آزمون، ارزشِ حیاتی خود را بیش از پیش نمایان می‌سازد.

پاسخ ما به هتک حرمت‌ها، عقب‌نشینی نیست؛ بلکه «بازگشتی مقتدرانه» است. ما آموخته‌ایم که هم در محراب سر به سجده بگذاریم و هم در میدان رسانه، صدای حق را به گوش جهانیان برسانیم. مسجد قلب محله است و رسانه، طنینِ این قلب. اگر این دو در هم تنیده شوند، هیچ فتنه‌ای یارایِ گسستن پیوند مردم و باورهایشان را نخواهد داشت.

ما به مسجدی معتقدیم که آغوشش به وسعتِ تمام مردم است؛ از مؤمنِ سپیدمویِ صف اول، تا جوانی که در جستجوی حقیقت، میان صفحات بی‌انتهای موبایلش به دنبال یک جرعه «نور» می‌گردد.