تکرار تراژدی نینوا در اورشلیم

✍️پروین صمیم نیا

چهارده قرن پیش در سرزمینی به نام “نینوا” فرزند رسول خدا و 72 تن از یاران و اصحابش را به بدترین شکل ممکن، همانگونه که رسم عرب جاهلی بود در نهایت مظلومیت شهید کردند.

بر بدنش اسب تاختند، فرزند شیرخواره اش را شهید کردند و زنان و کودکان حریم رسالت را به اسارت بردند.

حضرت زینب(س) روایتگر راستین دشت نینوا با رسوا کردن یزیدیان چشمان نابینا و دلهای کور جاهلان آنزمان را روشن کرد و باعث شد واقعیت های کربلا بر همگان عیان شود.

ما از عاشورا شنیده و خوانده بودیم اما؛ امروز در زمانه ای دیگر که علم و دانش سرآمد دورانهاست، در اورشلیم “غزه” نینوایی دیگر شده است و کربلا را به عینیت می بینیم.

فجیع ترین کشتارها و شنیع ترین رفتارها را رژیم سفاک و کودک کش اسرائیل در حق مردم بی پناه غزه انجام می دهد و مجامع بین المللی چشمانشان را بر این همه جنایات بسته اند و خودخواسته سکوت اختیار کرده اند.

قریب به 40 هزار انسان بی گناه اعم از زن و مرد و کودک کشته شده اند، هزاران انسان آواره هستند و قریب به 10 هزار نفر زیر آوار مفقود شده و حدود 92هزار نفر زخمی و مجروح شده اند.

کودکان و نوزادان و زنان و پیر و جوان حتی؛ خبرنگاران که راویان حقیقت هستند از آماج حملات دهشتناک رژیم صهیونیستی در امان نمانده اند.

171خبرنگار را بدون اینکه جامعه حقوق بشر ملتهب شود و به قول عوام ککش بگزد کشته شدند با کشتن هر خبرنگار یک حقیقت در محاق ماند و یک قلم سر بریده شد.

مدرسه ها که طبق قوانین بین المللی امن ترین مکانها محسوب می شوند توسط اسراییل موشکباران شد.

اسرائیل حتی از بمباران بیمارستانها و پناهگاههای بی کسی و آوارگی های این مردمان مظلوم هیچ ابائی ندارد و تمامی خط قرمزهای انسانیت را رد کرده است.

در عصر دانش و معرفت همه جهانیان کور و کر و نابینا شده اند، با وجود فریادهای مکرر آزادی خواهان در تمام دنیا باز این سردمداران زور و زرند که پنبه در گوش گذاشته و چشم خود را بر حقیقت بسته اند تا نینوا در غزه و شاید به مراتب بسی هزاران برابر بدتر تکرار شود.

کوچ اجباری و شرایط معیشتی بسیار بد مردم غزه، بمباران های مستمر و وحشت گسترده مادران باردار که موجب سقط جنین و به خطر افتادن جانشان در این اوضاع نامساعد بهداشتی شده ، نبود امنیت و حریم خصوصی و کمبود شدید تجهیزات بهداشتی مشکلاتی است که مادران غزه با آن دست و پنجه نرم می کنند.

در جنگ بیولوژیک اسراییل علیه این مردم مظلوم، 76 هزار نفر مبتلا به هپاتیت عفونی شده اند، بیماری فلج اطفال در میان کودکان شیوع پیدا کرده و هزاران کودک مبتلا به عفونت های پوستی هستند.

مردمانی بی گناه و بی پناه که در میان مرزهای مخوف سیاست تنها مانده اند و گناهشان سکونت درباریکه ای به نام “غزه” است که سالیان متمادی دستخوش تغییر و تحولات بین اسراییل، مصر، حکومت خودگردان و حماس بوده است.

داغ ظلمی که بر “غزه ” گذشت تا ابد بر پیشانی تاریخ عرب و همه بشریت باقی خواهد ماند و تاریخ خواهد نگاشت که مردمانی همزبان و از جنس و نژاد اعراب در چنگال دژخیمان اسیر ماند اما؛ بشریت و به ویژه مجامع بین المللی به خصوص اعراب در مصاف با شمر زمانه آنها را تنها گذاشتند و به یاریشان نشتافتند، اینان همان کوفیان زمان امام حسین (ع) هستند.

بر سر در سازمان ملل شعر “بنی آدم اعضای یکدیگرند” نصب شده ولی دریغ از یک ذره انسانیت و بشر دوستی!

امروز در آستانه اربعین قرار داریم و فوج فوج دلداده و عاشق راهی مرزهای عتبات عالیات شده اند و برای تسکین و همدردی با امام حسین(ع) و رباب، فرزندان کوچکشان را در این پیاده روی اربعین بر سر دستانشان می گیرند.

در گرمای طاقت فرسا عاشقانه به عشق مولایشان سختی راه را به جان می خرند خوب است در این ایام یادی کنیم از کودکان و مادران غزه، از علی اصغرها و رباب های زمانمان.

در این پیاده روی که نمادی از همراهی و همدلی با قافله امام حسین(ع) است، صدای کودکانی باشیم که جواز تولدشان صادر نشده در میان سکوت خبری دنیا جواز دفنشان را می دهند، صدای رسای مظلومیت باشیم و تنهایی “غزه” را فریاد بزنیم، زیرا همدردی با مردم غزه رسالتی زینبی است.

با صدای بلند فریاد بزنیم که ای غافلان و جاهلان، شرمتان باد که امروز نینوا در اورشلیم تکرار شده است.

“غزه” روزی دوباره از نو ساخته می شود اما؛ داغی که بر دل مردمانش می ماند تا ابد به عنوان ننگی بر پیشانی تاریخ عرب و سردمداران زور و زر باقی خواهد ماند.

“غزه” آزاد می شود این وعده حق است که ظلم پایدار نیست، روزی فرا می رسد که قلب اورشلیم دوباره خون حیات در رگهایش جریان می یابد.

درختان زیتون در این سرزمین مقدس دوباره شاداب شده و کودکانش صدای آزادی و آزادگی سر می دهند.